آزمایش بتن تازه یکی از مراحل حیاتی در فرآیند ساختوساز است که نقش تعیینکنندهای در کیفیت و دوام سازههای بتنی دارد. بتن، بهعنوان ستون فقرات پروژههای عمرانی، در مرحله تازگی خود بسیار حساس است و نیازمند بررسی دقیق است تا از عملکرد مطلوب آن در آینده اطمینان حاصل شود. بدون انجام آزمایشهای لازم در این مرحله، حتی بهترین طرحهای اختلاط ممکن است نتیجهای نامطلوب به همراه داشته باشند، مانند ترکخوردگی زودرس، کاهش مقاومت یا افت دوام سازه در برابر عوامل محیطی.
از شما دعوت میکنیم تا در این مقاله از مازیس همراه ما باشید تا به بررسی اهمیت آزمایش بتن تازه، انواع روشهای استاندارد و کاربردهای آنها در پروژههای عمرانی بپردازیم و با جزئیات بیشتری دلایل ضرورت این آزمایشها، روشهای اجرایی و نکات کلیدی برای بهینهسازی کیفیت بتن را بررسی کنیم.
فهرست محتوا
چرا آزمایش بتن تازه مهم است؟
آزمایش بتن تازه فرصت طلایی ما برای بررسی و اصلاح خواص بتن است. چرا که وقتی بتن سفت شد، دیگر کاری از دستمان برنمیآید جز شاید تخریب و اجرای مجدد که هم زمانبر است و هم هزینه سرسامآوری دارد. فرآیند آزمایش بتن تازه به ما کمک میکند تا از انطباق بتن با مشخصات فنی پروژه مطمئن شویم و از بروز مشکلات پرهزینه در آینده جلوگیری کنیم. در نتیجه انجام این آزمایشات از چند وجه اهمیت دارد:
تضمین کیفیت و کارایی در محل پروژه
یکی از مهمترین دلایل انجام آزمایش بتن تازه، اطمینان از کارایی مناسب آن است. کارایی یا روانی بتن به این معناست که بتن باید به اندازهای روان باشد که بهراحتی در قالبها ریخته شود و تراکم لازم را به دست آورد، بدون اینکه اجزای آن از هم جدا شوند یا آب اضافی به سطح آن صعود کند.
اگر بتنی بیش از حد سفت باشد، کار با آن دشوار خواهد بود و حفرههای قالب بهخوبی پر نمیشوند. از سوی دیگر، بتنی که بیش از حد روان است ممکن است دچار جداشدگی یا آبانداختگی شود که کیفیت سازه را به خطر میاندازد. آزمایشهایی مانند آزمایش اسلامپ بتن تازه به ما کمک میکنند تا در لحظه از مناسب بودن بتن اطمینان حاصل کنیم و در صورت نیاز، تصمیمات لازم مانند تنظیم طرح اختلاط یا رد بچ بتن را بگیریم.
جلوگیری از مشکلات بعدی در بتن سخت شده
اگر میزان هوای بتن تازه بیش از حد مجاز باشد (چه هوای عمدی که برای مقاومت در برابر یخزدگی/ذوب شدن اضافه میشود و چه هوای ناخواسته که به دلیل اختلاط نامناسب وارد شده)، این حبابهای هوا در بتن سخت شده باقی میمانند و جای ذرات جامد را میگیرند، که در نتیجه آن مقاومت فشاری بتن کاهش مییابد.
یا به عنوان مثال اگر در بتن تازه دچار جداشدگی شود، بخشهای مختلف سازه با بتنی با کیفیت متفاوت پر میشوند؛ مثلاً یک قسمت پر از سنگدانه و قسمت دیگر پر از شیره بتن میشود، که این عدم همگنی باعث ضعف سازه خواهد شد.
آب انداختگی بیش از حد هم میتواند مشکلاتی مانند ایجاد لایه ضعیف در سطح بتن یا افزایش نسبت آب به سیمان زیر سنگدانههای درشت و میلگردها را به وجود آورد که همه اینها مقاومت و دوام بتن سخت شده را کاهش میدهند. پس، آزمایش بتن تازه در واقع پیشگیری از بیماریهای بتن در آینده است. آزمایشهای بتن تازه مانند چکاپهای پزشکی هستند که مشکلات احتمالی را پیش از تشدید شناسایی میکنند و از نقصهای ساختاری در آینده جلوگیری میکنند.
رعایت استانداردها و مشخصات فنی
هر پروژه عمرانی باید مطابق با استانداردهای ملی و بینالمللی، مانند استانداردهای ACI یا ISIRI، اجرا شود. آزمایشهای بتن تازه، از جمله آزمایش اسلامپ، دما و میزان هوا، مستنداتی تولید میکنند که انطباق بتن با مشخصات فنی پروژه را تأیید میکنند. این مستندات نهتنها برای اطمینان از کیفیت کار ضروری هستند، بلکه در صورت بروز مسائل حقوقی یا نظارتی، بهعنوان پشتوانه قانونی عمل میکنند. ثبت دقیق نتایج این آزمایشها آرامش خاطر را برای مجریان و ناظران پروژه به ارمغان میآورد.
بررسی انواع آزمایش بتن تازه
برای ارزیابی ویژگیهای بتن تازه، مجموعهای از آزمایشهای استاندارد وجود دارد که هرکدام جنبهای خاص از کیفیت بتن را بررسی میکنند. در ادامه، به معرفی و توضیح مهمترین این آزمایشها میپردازیم؛ اما خوب است قبل از آن نگاهی به انواع پارامترهای مهم در آزمایش های بتن تازه و موارد مربوط به نمونهگیری بتن بیندازیم.
معرفی پارامترهای مهم در آزمایش بتن تازه
برخی از پارامترهای مهم که در آزمایش های بتن تازه باید در نظر گرفته شوند، عبارتند از:
- درصد هوا
- کارایی و روانی
- وزن مخصوص
- رطوبت
- زمان گیرش
- جمع شدگی پلاستیک
- جداشدگی
- آب انداختن
- جمع شدگی حرارتی
- دمای هیدراتاسیون
- دما
- انبساط حرارتی
نحوه نمونهگیری بتن تازه و نکات آن
نمونهای که برای آزمایش بتن تازه گرفته میشود، میبایست مطابق استاندارد ASTM C172/172M باشد. در این استاندارد، نحوه نمونهگیری از انواع مختلف میکسر و محفظه آمده است. نمونه گرفته شده از بتن تازه باید معرف کل بتن ساختهشده باشد و میبایست نکات زیر در هنگام نمونهگیری رعایت شوند:
- بازه زمانی گرفتن اولین نمونه تا آخرین نمونه از بتن تازه نباید بیشتر از 15 دقیقه شود.
- پیش از شروع آزمایش، میبایست نمونه انتخابی به خوبی مخلوط شده باشد.
- اگر نمونه از تراک میکسر گرفته میشود، باید در حین خالی کردن بتن و از قسمت میانی آن نمونه گرفته شود.
- اگر سنگدانههای مخلوط درشت باشند، باید نمونه را از الک 37.5 عبور داد.
آزمایش اسلامپ بتن تازه
آزمایش اسلامپ یکی از رایجترین و سادهترین روشها برای ارزیابی کارایی بتن تازه است. این آزمایش نشان میدهد که بتن تا چه حد روان است و آیا برای کاربرد موردنظر مناسب است یا خیر.آزمایش اسلامپ بتن تازه باید مطابق استاندارد 2-3203 ایران یا استاندارد DIN EN 12305 و در محیط آزمایشگاه بتن یا کارگاه انجام شود.
هدف از آزمایش اسلامپ بتن تازه چیست؟
هدف اصلی آزمایش اسلامپ، تعیین میزان شل یا سفت بودن بتن تازه است. این آزمایش به ما کمک میکند متوجه شویم بتن چقدر روان است و چقدر به راحتی در قالب پخش میشود و فضای خالی را پر میکند. اسلامپ مناسب برای کاربردهای مختلف بتن، متفاوت است؛ مثلاً بتنی که برای دالها استفاده میشود معمولاً اسلامپ بیشتری نسبت به بتنی دارد که برای ستونها استفاده میشود (چون در ستونها باید بتن سفتتر باشد تا شکل قالب را حفظ کند).
نحوه انجام آزمایش اسلامپ بتن تازه چگونه است؟
اسلامپ رایجترین آزمایش بتن تازه است. انجام آزمایش اسلامپ واقعاً ساده است و نیاز به تجهیزات پیچیدهای ندارد. وسایل لازم یک مخروط فلزی (مخروط اسلامپ) بدون درز، یک میله تراکم (میلگرد با انتهای گرد)، یک صفحه صاف و غیرجاذب (معمولاً فلزی یا پلاستیکی) و یک متر یا خطکش است. مراحل انجام این آزمایش به این شرح زیر است:
- مخروط اسلامپ را روی سطحی صاف و غیرجاذب قرار دهید و با پای خود آن را ثابت کنید.
- مخروط را در سه لایه مساوی با بتن پر کنید.
- هر لایه را با 25 ضربه میله تراکم بهصورت یکنواخت متراکم کنید، بهگونهای که میله در لایههای اول و دوم کمی به لایه زیرین نفوذ کند.
- سطح بتن را صاف کنید تا همسطح لبه مخروط شود.
- مخروط را بهآرامی و بهصورت عمودی بالا بکشید.
- بعد از اینکه مخروط را برداشتید، بتن تحت وزن خودش نشست میکند.
- مخروط خالی را کنار نمونه بتن وارونه قرار و میله تراکم را به صورت افقی روی بالای مخروط قرار دهید.
- فاصله بین زیر میله تراکم و بالاترین نقطه سطح نشستکرده بتن را اندازهگیری کنید. این فاصله، «مقدار اسلامپ» است.
نتایج اسلامپ بتن چگونه تفسیر میشود؟
بر اساس شکلی که بتن بعد از برداشتن مخروط به خود میگیرد و میزان نشست آن، انواع مختلفی از اسلامپ داریم:
- اسلامپ واقعی: بتن بهصورت یکنواخت نشست میکند و نشاندهنده کارایی مناسب است.
- اسلامپ برشی: بخشی از بتن فرومیریزد، که نشاندهنده کمبود چسبندگی است. نتیجه این آزمایش غیرقابل قبول است و آزمایش باید تکرار شود.
- اسلامپ ریزشی: بتن کاملاً پخش میشود، که نشانه روانی بیش از حد و احتمال کاهش مقاومت است و نتیجه این آزمایش غیرقابلقبول است.
- اسلامپ صفر: بتن دچار نشست نشده که نشانگر نسبت آب به سیمان بسیار پایین است و نتایج آزمایش غیرقابلیقبول میباشد.
آزمایش تعیین درصد هوای بتن تازه
میزان هوای موجود در بتن تازه، بهویژه در مناطقی با شرایط یخزدگی، نقش مهمی در دوام سازه دارد. حبابهای هوای عمدی، که با افزودنیهای حبابزا ایجاد میشوند، از ترکخوردگی بتن در اثر انبساط یخ جلوگیری میکنند. در مقابل، هوای ناخواسته میتواند مقاومت بتن را کاهش دهد. برای تعیین درصد هوای بتن تازه آزمایشهای متعددی وجود دارند که می توان از میان آنها به موارد زیر اشاره کرد:
- تعیین مقدار هوای بتن تازه مخلوطشده به روش فشاری: مطابق با استاندارد 15904 ایران یا ASTM C231/C231M و مناسب برای بتنهای با سنگدانههای نسبتا متراکم
- تعیین مقدار هوای بتن تازه به روش حجمی: مطابق با استاندارد ASTM C173/C173M-16 و مناسب برای بتنهای سبک و متخلخل
آزمایش تعیین درصد هوای بتن تازه به روش فشاری چگونه است؟
آزمایش میزان هوای بتن تازه به روش فشاری، که بر اساس استاندارد ASTM C231 انجام میشود، یکی از رایجترین روشها برای بتنهایی با سنگدانههای متراکم است. این روش برای بتنهای سبک یا با سنگدانههای بسیار متخلخل توصیه نمیشود، زیرا ممکن است نتایج دقیقی ارائه نکند. تجهیزات مورد نیاز شامل دستگاه هواسنج (نوع A یا B)، ظرف اندازهگیری، درپوش، میله کوبشی، چکش لاستیکی، قیف، پیمانه آب، سرتاس و الک است.
مراحل انجام آزمایش با دستگاه هواسنج نوع A
- سطوح داخلی ظرف اندازهگیری را مرطوب کنید و آن را روی سطحی صاف قرار دهید.
- ظرف را در سه لایه مساوی با بتن تازه (حداکثر 15 دقیقه پس از تولید) پر کنید.
- هر لایه را با 25 ضربه میله کوبشی و 12 تا 15 ضربه به بدنه ظرف متراکم کنید.
- سطح بتن را با ماله صاف و تراز کنید.
- دستگاه، محفظه اندازهگیری، لبهها و پیچها را تمیز کنید.
- درپوش را روی محفظه قرار داده و درزها را هوابندی کنید.
- بخش بالایی دستگاه را نصب کرده و آب را از طریق لوله مدرج به داخل محفظه بریزید.
- دستگاه را کج کنید و با ضربه زدن، هوای اضافی را خارج کنید.
- دستگاه را به حالت عمودی بازگردانید و آب را تا سطح مشخص در لوله مدرج اضافه کنید.
- با پمپ دستی، فشاری بیش از 1.4 کیلوپاسکال اعمال کنید.
- به محفظه اندازهگیری ضربه بزنید و سطح آب را در فشار 1.4 کیلوپاسکال بخوانید (h1).
- فشار را بهآرامی (طی یک دقیقه) کاهش دهید و پس از ضربه زدن به محفظه، سطح آب را در فشار صفر بخوانید (h2).
- مقدار هوای ظاهری بتن از رابطه زیر محاسبه میشود:
A = h1 – h2
که در آن h1 سطح آب در فشار 1.4 کیلوپاسکال و h2 سطح آب در فشار صفر است.
مراحل انجام آزمایش با دستگاه هواسنج نوع B
- مراحل 1 تا 5 روش نوع A را دنبال کنید.
- درپوش را نصب کرده، درزها را هوابندی کنید، شیر اصلی هوا را ببندید و شیرهای تخلیه روی درپوش را باز کنید.
- از یکی از شیرهای روی درپوش آب بریزید تا از شیر دیگر خارج شود.
- دستگاه را تکان دهید تا هوای اضافی از شیر دیگر خارج شود.
- شیر خروج هوای محفظه را ببندید.
- با پمپ، هوا را به محفظه وارد کنید تا عقربه روی خط فشار اولیه قرار گیرد.
- به فشارسنج ضربه بزنید و شیرهای روی درپوش را ببندید.
- شیر تخلیه محفظه هوا را باز کنید و با سرتاس به بدنه ظرف ضربه بزنید.
- با انگشت به گیج ضربه بزنید و عدد ثابتشده را یادداشت کنید.
آزمایش تعیین درصد هوای بتن تازه به روش حجمی چگونه است؟
آزمایش میزان هوای بتن تازه به روش حجمی برای انواع مختلف بتن، از جمله بتنهای سبک با سنگدانههای متخلخل، مناسب است، زیرا هوای موجود در سنگدانهها بر نتایج تأثیر نمیگذارد. تجهیزات مورد نیاز شامل هواسنج، ظرف هواسنج، سر هواسنج، قیف، میله کوبشی، چکش، سرتاس، الکل و سرنگ است.
مراحل انجام آزمایش درصد هوای بتن تازه به روش حجمی
- بتن را در دو لایه مساوی در ظرف هواسنج بریزید و هر لایه را با 25 ضربه میله کوبشی متراکم کنید.
- پس از هر لایه، 10 تا 15 ضربه با چکش به بدنه ظرف بزنید.
- سطح بتن را صاف کنید.
- سر هواسنج را روی محفظه ببندید.
- آب را به محفظه اضافه کنید و دستگاه را تکان دهید تا هوای اضافی خارج شود.
- الکل را به مقدار لازم اضافه کنید تا سطح آب به حالت مقعر برسد.
- سطح مقعر آب را در لوله مدرج یادداشت کنید.
- عدد بهدستآمده به علاوه تعداد قطرههای الکل، میزان هوای بتن را نشان میدهد.
این آزمایشها اطلاعات دقیقی از میزان هوای بتن ارائه میدهند که برای اطمینان از دوام و مقاومت سازه در شرایط مختلف محیطی حیاتی است.
آزمایش دمای بتن تازه
یکی از پارامترهای مهم در مورد آزمایش بتن تازه، دمای آن است که بهخصوص در هوای گرم یا خیلی سرد اهمیت پیدا میکند؛ چرا که دمای هوای بر سرعت واکنش هیدراسیون تاثیر میگذارد.
تاثیر دما بر خواص بتن تازه و سخت شده
اگر دمای بتن بالا باشد، سرعت انجام واکنش هیدراسیون افزایش مییابد که این موضوع باعث گیرش سریع بتن، کاهش زمان کارایی و افزایش احتمال ترکخوردگیهای ناشی از جمعشدگی حرارتی خواهد شد. از طرف دیگر، اگر دمای بتن بیش از حد پایین باشد (نزدیک به نقطه انجماد)، واکنش هیدراسیون بسیار کند خواهد شد و ممکن است بتن قبل از اینکه به مقاومت کافی برای مقاومت در برابر یخزدگی برسد، یخ بزند که این امر نیز به بتن آسیب جدی وارد میکند. دما همچنین میزان نیاز بتن به آب و کارایی آن را تحت تأثیر قرار میدهد و معمولاً با افزایش دما، کارایی بتن کم شده و نیاز به آب بیشتر میشود.
نحوه آزمایش دمای بتن تازه به چه صورت است؟
دمای بتن تازه مطابق با استاندارد 11268 ایران یا ASTM C1064 اندازهگیری و تعیین میشود. برای این کار باید از دماسنجی با دقت 0.5 درجه سانتیگراد استفاده کنید. و نمونه بتن را در ظرفی بریزید که بعد از قرار دادن دماسنج در نمونه، دماسنج از هر طرف با حداقل 75 میلیمتر بتن احاطه شده باشد. وسیله اندازهگیری دما را حداقل 2 و حداکثر 5 دقیقه در مخلوط بتن بگذارید و سپس همانطور که در مخلوط قرار دارد، دما را از روی آن بخوانید.
آزمایش ضریب تراکم بتن تازه
آزمایش ضریب تراکم بتن تازه روشی دقیق برای ارزیابی کارایی و قابلیت تراکم بتن است. این آزمایش با رها کردن بتن از ارتفاع استاندارد، میزان تراکم آن را تحت نیروی وزن خود اندازهگیری میکند و برای بتنهای با کارایی پایین یا خشک مناسب است. این روش که عمدتاً در آزمایشگاه اجرا میشود، در صورت فراهم بودن شرایط در محل پروژه نیز قابل انجام است و نسبت به آزمایش اسلامپ دقت بیشتری دارد.
تجهیزات و استانداردهای آزمایش ضریب تراکم بتن تازه
تجهیزات مورد نیاز برای انجام این آزمایش بتن تازه شامل دو قالب مخروطی (بالایی و میانی)، قالب استوانهای، میله کوبشی، ماله تخت و ترازو است. استانداردها شامل IS 1199–1959، ACI 211.3-75 و BS 1881:103:1993 است.
مراحل انجام آزمایش ضریب تراکم بتن تازه چیست؟
- بتن را در قالب مخروطی بالایی پر کنید و سطح آن را صاف کنید.
- درب زیرین قالب را باز کنید تا بتن به قالب میانی منتقل شود.
- بتن باقیمانده را با میله جدا کنید.
- بتن را از قالب میانی به قالب استوانهای منتقل کنید و سطح آن را صاف کنید.
- وزن قالب استوانهای با بتن (وزن نسبتاً متراکم) را اندازهگیری کنید.
- قالب را خالی کرده و با همان بتن در لایههای 5 سانتیمتری پر کنید، هر لایه را متراکم کنید.
- وزن قالب با بتن کاملاً متراکم را اندازهگیری کنید.
ضریب تراکم = (وزن بتن نسبتاً متراکم – وزن قالب) ÷ (وزن بتن کاملاً متراکم – وزن قالب).
| ضریب تراکم | میزان کارایی |
| 0.78 | بسیار پایین |
| 0.85 | پایین |
| 0.92 | متوسط |
| 0.95 | بالا |
آزمایش میز جریان بتن تازه
یک آزمایش بتن تازه دیگر، آزمایش میز جریان است. آزمایش جریان بتن تازه روشی مؤثر برای ارزیابی روانی و چسبندگی بتن است که بهویژه برای بتنهایی با کارایی بالا تا بسیار بالا کاربرد دارد. تجهیزات مورد نیاز برای آزمایش میز جریان شامل:
- میز جریان (25 سانتیمتر)
- قالب مخروطی
- ماله تخت
- میله کوبشی
- سرتاس
- خطکش
- برای آزمایش میز جریان، تجهیزات شامل:
- میز جریان (70 سانتیمتر)
- مخروط اسلامپ
- میله کوبشی
- ظرف آب و جارو برای مرطوب کردن میز
مراحل انجام آزمایش جریان بتن تازه چیست؟
- سطح میز و داخل قالب مخروطی را تمیز کنید تا عاری از گردوغبار باشد.
- قالب را در مرکز میز قرار دهید.
- بتن تازه را در دو لایه درون قالب بریزید و هر لایه را با 10 ضربه میله کوبشی متراکم کنید.
- بتن اضافی را با ماله صاف کنید.
- قالب را بهآرامی بالا بکشید تا جدا شود.
- میز را 15 بار در 15 ثانیه (هر بار 12.5 سانتیمتر) بالا و پایین کنید.
- قطر پخششدگی بتن را در 6 جهت اندازهگیری کرده و میانگین آن را محاسبه کنید.
- عدد جریان از رابطه زیر محاسبه میشود:
F = ((Ds – 25) / 25) × 100
که در آن F عدد جریان (درصد) و Ds قطر پخششدگی (سانتیمتر) است.
نتایج بین 0 تا 150 درصد قابل قبول هستند.
آزمایش ویبی بتن تازه
آزمایش ویبی یک آزمایش بتن تازه است که کارایی بتن تازه و قابلیت تراکمپذیری آن را ارزیابی میکند. این آزمایش، مطابق با استاندارد ASTM C1170، زمان لازم برای تغییر شکل بتن از حالت مخروطی به استوانهای تحت ویبراسیون را اندازهگیری میکند. این زمان، بهعنوان زمان ویبی، معیاری از روانی بتن است.
تجهیزات مورد نیاز برای این آزمایش عبارتند از:
- قوامسنج ویبی
- مخروط اسلامپ
- صفحه شفاف
- میله کوبشی
- ماله تخت
- زمانسنج
آزمایش وی بی بتن تازه چه مراحلی دارد؟
- مخروط اسلامپ را در محفظه قوامسنج قرار دهید و بتن را در چهار لایه مساوی پر کنید.
- هر لایه را با 25 ضربه میله کوبشی متراکم کنید.
- سطح بتن را صاف کرده، مخروط را بهآرامی جدا کنید.
- صفحه شفاف را روی بتن قرار دهید و قرائت اولیه و نهایی ارتفاع را ثبت کنید.
- ویبراتور را روشن کنید و زمان لازم برای پخش کامل بتن (زمان ویبی) را اندازهگیری کنید.
- مقدار اسلامپ از تفاضل قرائت اولیه و نهایی محاسبه میشود.
زمان ویبی نشاندهنده میزان روانی بتن است:
- خیلی خشک (10-20 ثانیه): مناسب برای بتنهای پیشساخته یا کاربردهایی که نیاز به تراکم بالا دارند.
- خشک (5-10 ثانیه): برای بتنریزیهای با ویبراسیون شدید مناسب است.
- پلاستیک (3-5 ثانیه): ایدهآل برای اکثر سازههای بتنی معمولی.
- نیمهسیال (1-3 ثانیه): برای بتنهای با کارایی بالا که نیاز به روانی زیاد دارند.
آزمایش کلی بال بتن تازه
آزمایش کلی بال روشی ساده، سریع و ارزان برای ارزیابی کارایی بتن تازه در محل پروژه است. این آزمایش بتن تازه، که مطابق با استاندارد ASTM C360 (آزمایش نفوذ گوی) انجام میشود، شباهت زیادی به آزمایش اسلامپ دارد؛ اما به دلیل سرعت و دقت بالاتر، بهویژه در شرایط کارگاهی مناسب است. آزمایش کلی بال با اندازهگیری عمق نفوذ یک گوی فلزی در بتن، روانی و قابلیت تراکم بتن را بررسی میکند.
مراحل اجرای آزمایش کلی بال بتن تازه چگونه است؟
- نمونه بتن تازه را در محفظهای با ارتفاع حدود 20 سانتیمتر بریزید و سطح آن را صاف کنید.
- چارچوب دستگاه را روی سطح بتن قرار دهید تا تماس کامل برقرار شود.
- گوی فلزی را از بالاترین نقطه میله مدرج بهآرامی رها کنید تا تحت وزن خود در بتن فرو رود.
- عمق نفوذ گوی را از روی میله مدرج بخوانید.
- آزمایش را حداقل دو بار دیگر تکرار کنید و میانگین عمق نفوذ را محاسبه کنید.
عمق نفوذ گوی نشاندهنده روانی بتن است:
- عمق بیشتر: نشاندهنده بتن روانتر (کارایی بالا) است.
- عمق کمتر: نشاندهنده بتن سفتتر (کارایی پایین) است.
نتیجهگیری: بتن خوب با آزمایش خوب شروع میشود!
در نهایت، میتوانیم بگوییم که آزمایش بتن تازه نه یک تشریفات اضافی، بلکه ستون اصلی تضمین کیفیت در پروژههای بتنی است. با انجام صحیح و دقیق آزمایشهایی مثل اسلامپ، هوای بتن، دما و بررسی بصری آب انداختگی و جداشدگی، در واقع اطمینان حاصل میکنیم که بتنی که استفاده میکنیم، همان کیفیتی را دارد که طراحی شده و قادر خواهد بود در سالهای متمادی بارها را تحمل کرده و در برابر عوامل محیطی مقاومت کند یا خیر.
