رکود بازار ساختوساز، نبود نقدینگی، و ناترازی انرژی از یکسو، و حضور پررنگ واسطههای وابسته به صنعت سیمان از سوی دیگر، موجب شده تا واحدهای تولید بتن آماده با چالش تأمین مصالح به قیمت واقعی مواجه شوند. در شرایطی که کارخانههای تولید سیمان به دلیل قطعی برق با کاهش تولید روبهرو هستند، واسطهها با خرید سنگین سیمان و فروش آن با نرخهای گزاف وچکی ، عملاً مدیریت بازار را به دست گرفتهاند.
بررسیها نشان میدهد این واسطهها، که بعضاً بهصورت مستقیم یا غیرمستقیم با کارخانهها در ارتباط هستند، قیمت پایه سیمان را در بورس کالا بالا برده و در بازار آزاد نیز با نرخهای توافقی و بدون شفافیت اقدام به فروش میکنند. این موضوع سبب شده تا تولیدکنندگان بتن آماده برای تأمین مواد اولیه خود، با افزایش چشمگیر هزینهها مواجه شوند و در نهایت، این گرانی به مصرفکننده نهایی تحمیل شود.
در نبود سیاستهای کارآمد حمایتی و اعتباری، واحدهای تولیدی کوچکتر ناچارند سیمان را از بازار غیررسمی و با شرایط چکی از دلالان خریداری کنند؛ آنهم در حالی که نقدینگی برای سرمایه در گردش ندارند. این چرخه ناپایدار، نهتنها باعث رشد بیرویه قیمت بتن شده بلکه کیفیت پروژهها و توان خانهدار شدن اقشار مختلف را نیز بهشدت تحت تأثیر قرار داده است.
کارشناسان اقتصادی حوزه مسکن و مصالح ساختمانی معتقدند تا زمانی که ریشه دلالی در بازار سیمان خشکانده نشود و سازوکار شفاف توزیع جایگزین بازارهای چندلایه غیررسمی نشود، نمیتوان به کاهش قیمتها و کنترل هزینههای ساخت امید داشت.
